Kunduz; wat is wijsheid?
De eerste stormen binnen GroenLinks zijn achter de rug en er zullen nog wel harde windvlagen en hagelbuien volgen. Als ik naar de wereld buiten ons Nederlandse parlement en de GroenLinkse perikelen kijk, is het ook verre van rustig.
De mensen in Egypte zetten stappen naar verandering, in navolging van Tunesixeb; de bevolking is kwaad en het gaat er niet zachtzinnig toe. Westerse toeristen keren via extra vluchten terug, want de situatie is onveilig. Voor de vermoorde Nederlands-Iraanse vrouw was Iran onveilig, maar het lukte niet om haar daar weg te halen. Maar zelfs hier, in Nederland is het voor meisjes als Sahar niet echt veilig.
Dit alles is zo'n groot verschil met het leven dat ik leef. Ik vind het steeds vaker een wonder die absolute zekerheid van elke dag een comfortabel dak boven mijn hoofd, inclusief goed bed en voldoende eten. Ik weet me, zeker in verhouding tot de genoemde situaties volkomen veilig.
Vanuit dat perspectief heb ik Jolande Sap en de andere spelers op het toneel van het Kunduz-besluit gade geslagen. Vanuit mijn veilige huiskamer is Kunduz niet zo erg anders dan die andere landen waar zaken niet op orde zijn. 'Toevallig' zijn we betrokken geraakt bij Afganistan en vandaar dat er nu gedebatteerd werd over wel of niet een vorm van hulp verlenen. En 'toevallig' zijn we op dit moment niet in Egypte ingeschakeld bij een 'missie'. Want wat zouden we er dan van vinden? Zouden we dan ook achter die betogers staan? En hoe gaat het straks met het zelfstandige zuiden van Soedan? Gaan we daar ook helpen om het veiliger te maken? Er schijnt heel veel olie te zitten.
De toezeggingen die Rutte heeft gedaan tijdens het debat zouden niet haalbaar zijn, de voorwaarden die Jolande Sap heeft gexebist niet controleerbaar. Maar moeten we dan alleen op onze op westerse wijze uitgedachte voorwaarden buiten onze landsgrenzen treden? Grenzen die we ook nog eens steeds meer dichttimmeren voor mensen die op een andere plaats in de wereld zijn geboren. Ik weet niet hoe het jou vergaat, maar ik heb geen idee wat het beste zou zijn. Ik vind het heel moeilijk om overtuigend vxf3xf3r of txe9gen te zijn. Ik verlang meer dan ooit naar een wereld zonder grenzen, naar eerlijk delen en no religion.
Maar zover is het helaas nog niet en tot die tijd zullen we een aantal lastige gesprekken moeten voeren, overleggen met in onze ogen 'onbetrouwbare' partners en gaan samenwerken met nieuwe partijen en machthebbers. We leven in een tijd zonder eenvoudige oplossingen; als planeet hebben we nu eenmaal geschiedenissen waar zwarte bladzijden in voorkomen. Toch hebben we alleen elkaar en de roep om eerlijk delen zal toenemen. En daarmee de vraag: wat is wijsheid?
Ineke Verdoner – www.heartincompany.nl