Gisteravond zond de vpro een documentaire uit over de groep rond Julian Assange en de achtergronden van het fenomeen openbaarheid mbt gevoelige informatie. Toen ik de mensen hoorde spreken over hoe alles in zijn werk was gegaan, had ik opeens flash-backs over de zeventiger jaren. Toen hadden we in Friesland een groep en we noemden ons Fredesfreonen. Links georienteerde jongens en een paar meisjes die bij elkaar kwamen om de streken van de overheid te bespreken. Nationaal en internationaal en vooral gerangschikt rondom het thema geweldloosheid. Velen maakten deel uit van de Vereniging van Dienstweigeraars; ik was in die tijd het enige meisje dat lid was. Als dienstweigeraars werden opgehaald van huis en naar het Huis van Bewaring werden gebracht ketenden we ons vast aan het hek en zongen zelfgemaakte protestliederen. Nu vinden allerlei kunstenaars onderdak in de voormalige gevangenis in het centrum van Leeuwarden.  

Those were the days, my friend! 

Maar er waren wat overeenkomsten tussen de documentaire beelden en de herinneringen. De mensen die ik hoorde en zag waren net zo'n  'zooitje ongeregeld' als wij toen waren. En net zo bezield. Slimme computerfreaks met grote onvrede over de wijze waarop overal in de wereld omgegaan wordt met informatie. Niet meer akkoord met dat wat ons wordt verteld en wat er werkelijk gebeurt. Ook als Fredesfreonen accepteerden we niet dat de verhalen rondom kernenergie en kernwapens werden verdraaid. Toen was er geen web en geen netwerk; ik heb menig stenciltje gedraaid bij Hippo of een ander centrum en staan uitdelen op de markt. En ook al wisten we het minder van elkaar, ook toen waren er protesten en ludieke onvrede uitingen overal ter wereld. Gisteravond zag ik door de ogen van toen dat er nog steeds veel werk te doen is om vrede in de wereld tot stand te brengen. 

Wat bleef hangen waren de wijze woorden van de enige vrouw die in het programma aan het woord kwam Brigitta Jansdottir; ook nu waren mannen in de meerderheid, net als toen. Naar mijn idee had dat ook te maken met wat ze zei: 

xb4Er is nog behoefte aan heldendom en dat maakt dat Julian meer alleen komt te staan dan nodig is en zou moeten. Daarmee ontstaat ook weer de oude hixebrarchische structuur, die niet meer bevorderend is in het crexebren van duurzame verandering`.

Lady Wiki Leaks vind ik een passende bijnaam voor Brigitta Jansdochter uit IJsland en ik neem haar woorden ter harte.

Ineke Verdoner – www.heartincompany.nl

'Those were the days my friend' door Mary Hopkins:

http://www.youtube.com/watch?v=2KODZtjOIPg&feature=related